Να συναντιόμαστε, όλο και πιο πολλοί, όλο και πιο θαρραλέοι.

Να συναντιόμαστε, όλο και πιο πολλοί, όλο και πιο θαρραλέοι.
Να μικρύνουμε τις αποστάσεις, να φτιάξουμε γειτονιές διαδικτυακές, να ακούσουμε τον θόρυβο του διπλανού, τον αναστεναγμό και το τραγούδι του,
το γέλιο του και την κραυγή του.

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

ΟΙ ΦΟΒΙΕΣ ΠΝΙΓΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ και εγκλωβίζουν την δράση μας στα στενά όρια της ηττοπάθειας.


Οι φοβίες γεννιούνται σαν μικροί και αδικαιολόγητοι φόβοι χωρίς να ενέχουν σοβαρές απειλές.

Οι φοβίες δυναμώνουν και μας πνίγουν όταν δεν τις αντιμετωπίζουμε κατάματα.

Οι φοβίες είναι η βάση για την μείωση της αυτοπεποίθησής μας,

εμποδίζουν την δράση μας και οικοδομούν την νοοτροπία του ηττημένου στην ζωή.

Ο εαυτός μας είναι σαν ένας κήπος.

Αν αυτός ο κήπος αφεθεί χωρίς φροντίδα τότε δίπλα στα όμορφα, τα καλλωπιστικά φυτά και σ’ όλα τα άλλα τα ωφέλιμα, θα αναπτυχθούν και τα ζιζάνια που θα πνίξουν τον κήπο με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξή τους.

Τα όμορφα και ωφέλιμα φυτά είναι όλες οι αρετές μας και γενικά οι θετικές για την ζωή και την αρμονία μας ιδιότητες, τάσεις και φυσικές ορμές μας, τα πιο δυνατά, όμορφα κι ευγενικά όνειρά μας.

Οι φοβίες μας όμως είναι τα αγριόχορτα του κήπου μας.

Οι φοβίες μας αναπτύσσονται σιγά – σιγά και φθάνουν να μας περισφίξουν απειλητικά φέρνοντας παράλυση και ασφυξία στον ζωντανό οργανισμό.

Αν νοιώθετε ότι κάτι σας πνίγει, ότι δεν απολαμβάνετε την ζωή σας, ότι δεν μπορείτε να σημειώσετε επιτυχίες, ότι γύρω σας υπάρχουν ανυπέρβλητοι φραγμοί, ότι τα όνειρά σας διαρκώς διαμαρτύρονται που δεν τα φροντίζετε, τότε αναζητείστε επίμονα τις φοβίες σας. Ψαχτείτε με θάρρος, διότι κάπου μέσα σας έχουν φυτρώσει αρκετές φοβίες.

Άλλωστε, όλοι έχουμε φοβίες.

Ο σπόρος τους έρχεται απ’ έξω.

Οι φοβίες φυτρώνουν μέσα μας σαν τον σπόρο που τον έφερε ο αέρας απ’ έξω, από μακριά.

Δεν είναι δικές μας, είναι πάντοτε ξενόφερτες. Μερικοί όμως τις θεωρούμε μέρος του εαυτού μας – της ιδιοσυγκρασίας μας και αυτό είναι μια παγίδα.

Κάποιοι, φθάνουν ακόμη και στο σημείο να αγαπήσουν τις φοβίες τους.

Άλλοι βολεβόμαστε με την ύπαρξή τους για να μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω απ’ αυτές.

Όταν πρέπει να αναλάβουμε ευθύνες και να πάρουμε θαρραλέες αποφάσεις, που θα μας ξεβολέψουν από την ρουτίνα μας, οι φοβίες είναι έτοιμες να εμφανιστούν και να μας ακινητοποιήσουν.

Αν δεν τις αντιληφθούμε όταν ο σπόρος τους πέσει στον κήπο μας, τότε σε λίγο θα φυτρώσουν μέσα μας.

Οι σπόροι φοβιών είναι:

· τα «πρέπει των άλλων» που πνίγουν «τα δικά μας θέλω»,

· οι σκληροί και άκαμπτοι κανόνες που οι άλλοι μας επιβάλλουν,

· οι συνέπειες των κάθε λογής πιθανών αποτυχιών μας,

· τα στενά περιθώρια που πρέπει πολλές φορές να κινηθούμε,

· η έλλειψη επιείκειας από δασκάλους, γονείς και προϊσταμένους,

· κάποια μικρά καθημερινά και φαινομενικά αθώα περιστατικά, όπως μικροσυγκρούσεις με αγαπημένα πρόσωπα ή συναδέλφους,

· τα κάθε λογής φανταστικά ενδεχόμενα τιμωριών ή αποδοκιμασιών,

· γεγονότα που κάποτε στο παρελθόν μας ενέπλεξαν σε δύσκολες καταστάσεις τις οποίες δεν ήμασταν αρκετά έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε,

· καθώς και χίλιες δυο άλλες περιπτώσεις συμβάντων ακόμη και από την παιδική μας ηλικία, όλα αυτά είναι σπόροι φοβιών που φύτρωσαν μέσα μας.

Ξεριζώστε άμεσα τις φοβίες σας.

Ο μοναδικός τρόπος για να τις ξεριζώσετε είναι να κάνετε καθημερινά μια βόλτα στον κήπο της ψυχής σας.

Χαλαρώστε, διώξτε τον οίκτο για τον εαυτό σας, αλλά φορτώστε με Αγάπη για τα καλύτερα, τα πιο δυνατά όνειρά σας, τα άνθη του κήπου σας, πάρτε νοερά ένα κλαδευτήρι ή ένα μικρό νοερό φτυαράκι και ξεκινήστε την βόλτα σας.

Ξέρετε πως γίνεται; Σκύβετε χαμηλά και «ανοίγετε τα μάτια σας» πρώτα – πρώτα για να τις ξεχωρίζετε και να τις αναγνωρίζετε, έτσι όπως κάνουμε και με τα αληθινά αγριόχορτα.

Οι φοβίες είναι ύπουλος εχθρός. Κοιτάξτε τις φοβίες «κατάματα».

Αν ήδη τις έχετε αναγνωρίσει και τις έχετε παραδεχθεί και δεν έχετε ακόμη απαλλαγεί από αυτές και αν περνάτε τις μέρες σας προσπαθώντας να αποφύγετε την συνάντηση μαζί τους, τότε τους δίνετε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Έτσι θρέφονται, γιγαντώνονται και στο τέλος μπορούν να μας πνίξουν.

Από την στιγμή που θα φυτρώσουν συνεχίζουν να αναπτύσσονται εφ’ όσον και για όσο καιρό, εμείς τους γυρίζουμε την πλάτη.

Ο ύπουλος εχθρός γίνεται ακόμη πιο αποτελεσματικός στο σκοτάδι. Φωτίστε τις φοβίες σας και κοιτάξτε επίμονα την αποκρουστική μορφή τους. Κάντε το συχνά.

Το φως σκοτώνει τον ύπουλο εχθρό.

Οι περισσότερες φοβίες γεννήθηκαν σαν μικροί παράλογοι ή αδικαιολόγητοι φόβοι οι οποίοι δεν είχαν σχεδόν καμία πραγματική βάση, δηλαδή είτε δεν περιείχαν μια πραγματική απειλή είτε η απειλή τους δεν ήταν σοβαρή ούτε ίσως και πιθανή.

Όποιους από αυτούς δεν τους αντιμετωπίσαμε από την πρώτη στιγμή με λογική και θάρρος αλλά αποφύγαμε την συνάντηση μαζί τους, ακόμη και αν δεν υποστήκαμε τότε την απειλή τους, αυτοί στην συνέχεια παρέμειναν μέσα μας σαν μελλοντικές διαρκείς απειλές που κατά καιρούς επανεμφανίζονταν για λίγο και ξανακρύβονταν στο σκοτάδι για να δυναμώσουν περισσότερο.

Οι φοβίες για τις οποίες μιλάμε λοιπόν δεν είναι οι λογικοί φόβοι μπροστά σε πραγματικές απειλές που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή, την υγεία μας, την αρτιμέλειά μας, την περιουσία μας, τα αγαπημένα μας πρόσωπα ή τους ανθρώπινους δεσμούς μας.

Οι φοβίες για τις οποίες μιλάμε είναι αυτοί οι φόβοι που εμφανίζονται μαζί με τις προκλήσεις που συναντάμε στην πορεία της προσωπικής και επαγγελματικής μας εξέλιξης.

Είναι όλα εκείνα που μας φοβίζουν

αλλά που ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι είναι αναγκαία να τα αντιμετωπίσουμε

αν θέλουμε να καταφέρουμε να φθάσουμε εκεί όπου επιθυμούμε,

εκεί όπου πιστεύουμε ότι μας αξίζει να φθάσουμε,

δηλαδή εκεί που μας περιμένουν τα όμορφα, δυνατά όνειρά μας.

Οι φοβίες εμποδίζουν την δράση.

Τι κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με μια κατάσταση που τους προκαλεί φόβο ή λίγο πριν αρχίσουν μια καινούρια προκλητική δραστηριότητα; Είτε δεν αναλαμβάνουν δράση είτε αναβάλλουν για αργότερα την δράση τους.

Αυτή όμως είναι η στρατηγική της σίγουρης ήττας.

Είναι η αιτία που γύρω μας, οι πολλοί μιλούν και γκρινιάζουν συνεχώς για τις ατυχίες τους ή τις αποτυχίες τους. Είναι η αιτία που οι επιτυχημένοι είναι λίγοι και γι αυτό και ξεχωρίζουν.

Αναζητείστε έναν επιτυχημένο άνθρωπο και θα δείτε από το βιογραφικό του ότι

η τόλμη του και ο προσωπικός του τρόπος να αντιμετωπίζει τους φόβους του είναι το κλειδί της επιτυχίας του.

Ενώ στην καθημερινή μας ρουτίνα κάνουμε δεκάδες πράγματα χωρίς περίσκεψη και προβληματισμό, ακόμη και πολλές ελαφρές επιπολαιότητες που δεν κοστίζουν, όταν εμφανιστεί ύπουλα ένας ψεύτικος φόβος, τότε γινόμαστε σοφοί, σκεπτικιστές και σχολαστικοί για να απορρίψουμε ή να αναβάλλουμε μετά από λίγο την ανάληψη δράσης.

Γύρω μας καθημερινά παρελαύνουν ευκαιρίες.

Οι φοβίες μας τυφλώνουν και δεν μπορούμε να αντιληφθούμε την κάθε ευκαιρία που περνάει δίπλα μας.

Ακόμη και όταν οι περιστάσεις φέρουν μια χρυσή ευκαιρία, προκλητικά μπροστά στα μάτια μας, μια ευκαιρία που μας ταιριάζει γάντι, οι περισσότεροι θα βρούμε χίλιες δυο προφάσεις για να την αποφύγουμε και να μην αναλάβουμε δράση.

Χαρακτηριστική είναι μάλιστα η περίπτωση όταν αυτή η ευκαιρία υπόσχεται πολλά για την επαγγελματική μας ανέλιξη με την προϋπόθεση βέβαια να πληρώσουμε ένα ανάλογο αντίτιμο και να αναλάβουμε περισσότερες ευθύνες και δεσμεύσεις. Τότε πιο εύκολα ή πιο συχνά συμβαίνει να αποστρέψουμε το βλέμμα μας από την ευκαιρία αυτή, έστω κι αν είμαστε ώριμοι και ικανοί να ανέβουμε και το σκαλοπάτι αυτό.

Οι φοβίες μας ορίζουν τα όρια της ζώνης ασφαλείας μας.

Όταν νιώσετε ότι έχετε άγχος, ότι σας σφίγγει ένας φόβος, τότε συνήθως αυτό σημαίνει ότι πάτε να ξεπεράσετε τα όρια της περιοχής δραστηριοτήτων όπου έχετε συνηθίσει να περιορίζεστε για να νιώθετε άνεση και ασφάλεια

Είναι η στιγμή που καλείστε ή προκαλείστε να ξεπεράσετε τις συνήθειές σας.

Είναι μια ζώνη συμπεριφοράς, δραστηριοτήτων και καταστάσεων που μας είναι οικείες και καθόλου απειλητικές. Αποτελούν την ρουτίνα μας, είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής – είναι τα πράγματα που κάνουμε χωρίς να δυσκολευόμαστε καθόλου. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται δραστηριότητες όπως το να μιλάμε με φίλους ή συνεργάτες ή να διεκπεραιώνουμε τις καθημερινές τυπικές ή γραφειοκρατικές δουλειές στην εργασία μας.

Όσο περισσότερο απέχει μια δραστηριότητα από το κέντρο αυτής της κατηγορίας των καθημερινών μας δραστηριοτήτων τόσο πιο πολύ άγχος και φόβους μας δημιουργεί.

Όταν αντιμετωπίζετε όμως κάτι έξω από την ζώνη ασφάλειάς σας, ξαφνικά αισθάνεστε νευρικότητα, οι παλάμες των χεριών σας ιδρώνουν και η καρδιά σας χτυπά πιο γρήγορα και πιο δυνατά. Τότε συνήθως αναρωτιέστε:

«Θα τα καταφέρω;» ,

«Μήπως είναι νωρίς και πρέπει να περιμένω λίγο ακόμη;» ,

«Μήπως με περιγελάσουν οι άλλοι σε περίπτωση που δεν τα καταφέρω;» ,

«Τι θα πουν οι φίλοι κι οι συγγενείς μου;»

Όταν συμβαίνει κάτι παρόμοιο, τότε πρέπει να χτυπήσετε συναγερμό αντεπίθεσης. Μια φοβία σας επιτίθεται εκείνη την στιγμή.

Χτίστε την αυτοπεποίθησή σας πάνω στην κάθε έστω και μικρή επιτυχία σας. Χειροκροτείστε σεμνά πρώτοι εσείς τις επιτυχίες σας.

Μην γίνεστε πιο σκληροί απέναντι στον εαυτό σας απ’ όσο αντέχετε αλλά ταυτόχρονα μην τον κανακεύετε.

Να αγαπάτε και να φροντίζετε τον εαυτό σας αλλά ποτέ μα ποτέ να μην τον λυπάστε.

Διώξτε αμέσως την νοοτροπία του θύματος όταν ακούσετε τον εαυτό σας να ρίχνει τα βάρη στους άλλους.

Αναλάβετε ευθύνες και δράση.

Κοιτάξτε κατάματα τις φοβίες σας και διαχωρίστε τις από τους δικαιολογημένους και βάσιμους φόβους.

Εύχομαι σε όλους η δύναμη των ευγενικών σας ονείρων να κατατροπώνει καθημερινά φόβους και φοβίες.


ΜΑΡΤΙΟΣ 2007

ΝΙΚΟΣ Γ. ΝΗΜΑΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου